Stanisław Podkowa

Doc. mgr inż. Stanisław Podkowa (1953-64)

Urodził się 14 września 1907 r. w Lublinie, jako jeden z trzech synów Stanisława i Joanny z Rosłych. Jego ojciec był mistrzem zduńskim, doceniającym ambicje syna, który po ukończeniu Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego im. Hetmana Jana Zamoyskiego podjął studia w Politechnice Warszawskiej. Jego studia na Wydziale Mechanicznym przerwał wybuch wojny, toteż dyplom inżyniera mechanika i magistra nauk technicznych uzyskał dopiero w 1946 r. 

Po wybuchu wojny i nieudanych próbach zorganizowania oddziału oporu zbrojnego w rejonie Hrubieszowa (od 1935 r. był podporucznikiem rezerwy po odbyciu służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie), przeniósł się do Puław, gdzie pracował w nadzorze technicznym budowy tartaku. Po roku 1942 ukrywał się aż do roku 1944, podejmując w tym czasie różne zajęcia, najczęściej robotnika rolnego. W sierpniu 1944 r. został mianowany zastępcą naczelnika Wydziału Mechanicznego Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Lublinie, stając się współorganizatorem procesu odtworzenia służb kolejowych w regionie. Uruchamiał kolejowe warsztaty w Lublinie i w Radomiu, organizował różnorodne kursy dla kolejowych służb technicznych. Z determinacją i uporem dokształcał się w zakresie kolejnictwa, a zdobytą wiedzę przekazywał szkolonym przez siebie kadrom. Na początku roku 1951 otrzymał nominację na dyrektora technicznego DOKP w Łodzi i równocześnie propozycję objęcia funkcji dyrektora ds. inwestycji w powstającej w Lublinie Fabryce Samochodów Ciężarowych. Propozycja druga dotyczyła Lublina, gdzie od kilku lat działał na rzecz utworzenia uczelni technicznej, dlatego też podjął pracę w FSC. W maju 1952 r. został oficjalnie powołany przez Ministra Szkolnictwa Wyższego do pełnienia funkcji "organizatora" Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie.

Po decyzji Rady Ministrów z 13 maja 1953 r. o utworzeniu Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej Minister Szkolnictwa Wyższego powierzył S. Podkowie obowiązki dziekana, pierwszego w Uczelni Wydziału Mechanicznego. W listopadzie 1955 r. przechodzi z FSC do Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej. Było to ostatnie i niewątpliwie najważniejsze miejsce pracy S. Podkowy. Tworzenie od podstaw wszystkich struktur nowej uczelni technicznej, jej rozwój i przeobrażenie w uczelnię ze studiami dziennymi i w końcu w Politechnikę Lubelską, stało się odtąd – na resztę jego życia – głównym celem i pasją.

Od 1.09.1955 r. pracował na stanowisku zastępcy profesora zaś 1.07.1966 r. uzyskał stanowisko docenta mianowanego. Po śmierci pierwszego rektora WSInż. prof. dr hab. Stanisława Ziemeckiego (19.01.1956 r.), doc. mgr inż. Stanisław Podkowa objął funkcję rektora na okres 17 lat – do końca swoich dni.

Cechowała Go niespotykana dyscyplina wewnętrzna w realizacji każdego przedsięwzięcia. Rektor S. Podkowa nie był twórcą naukowym w powszechnym rozumieniu, los wyznaczył Mu inną rolę. Czynił jednak wiele starań na rzecz rozwoju badań w Uczelni rozumiejąc, iż od tego zależy jakość kształcenia, wdrażania postępu technicznego i upowszechniania kultury technicznej. Działał bardzo energicznie w NOT, przewodniczył Lubelskiemu Oddziałowi Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji, Oddziałowi Lubelskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników – Mechaników Polskich, był członkiem Zespołu Mechaniki Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego oraz Komitetu Podstaw Konstrukcji i Technologii Maszyn PAN. Zainicjował powołanie w LTN – Wydziału Nauk Technicznych (Wydziału IV).