Historia Katedry

Działalność dydaktyczną w obszarze problemowym przetwórstwa i obróbki tworzyw polimerowych, rozpoczęto w Wyższej Szkole Inżynierskiej na Wydziale Mechanicznym już w roku akademickim 1970/1971, wprowadzając - według zachowanych dokumentów - do programu studiów dziennych w semestrze IV przedmiot "Przetwórstwo tworzyw sztucznych" w wymiarze 1 godzina wykładu i 1 godzina ćwiczeń laboratoryjnych. Wymienione zajęcia dydaktyczne poprzedzano wykładem z przedmiotu "Materiałoznawstwo" w semestrze II, gdzie polimerom poświęcano 5 godzin. Było to zgodne z późniejszymi ustaleniami Zespołu Dydaktyczno-Wychowawczego "Technika wytwarzania" Ministerstwa Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki. Zajęcia dydaktyczne na studiach dziennych i wieczorowych prowadzili: dr inż. Jerzy Krzemiński (zatrudniony również w Politechnice Warszawskiej) i mgr inż. Kazimierz Kuszewski, dwa lata później zastąpiony przez inż. Korneliusza Dubickiego.

Jesienią 1977 r. z Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy do Politechniki Lubelskiej zostaje przeniesiony doc. dr hab. inż. Robert Sikora i zatrudniony chwilowo w Zakładzie Obróbki Plastycznej. Wymieniony wraz z innymi pracownikami tego Zakładu, a mianowicie dr inż. Kazimierzem Kuszewskim, mgr inż. Ireną Sasimowską (urlop wychowawczy), inż. Korneliuszem Dubickim i Lilianą Dudziak, rozpoczął starania o utworzenie Zakładu Przetwórstwa i Obróbki Tworzyw Sztucznych. Zakład powstał formalnie w 1982 r.

Przyjęto, że w Zakładzie będą prowadzone zajęcia nie tylko dla całego roku studiów, ale również dla studentów nowej specjalizacji "Przetwórstwo tworzyw sztucznych" w ramach specjalności "Technologia maszyn" kierunku studiów "Technika wytwarzania" na dziennych, wieczorowych i zaocznych studiach magisterskich. Doc. Robert Sikora przedstawił koncepcję i założenia specjalizacji oraz opracował wszystkie plany i programy studiów, a cały zespół pracowników podjął się zadania wyposażania laboratoriów dydaktycznych i naukowych.

Pierwsza rozprawa doktorska pracowników Zakładu została wykonana przez mgr inż. Kazimierza Kuszewskiego i miała tytuł "Badania i opracowanie ekspresowej metody oceny jakości mieszania polimerów". Rada Wydziału Mechanicznego nie posiadała wówczas uprawnień do prowadzenia przewodów doktorskich i obrona rozprawy odbyła się 16 grudnia 1975 r. w Leningradzkim Instytucie Technologicznym. Kolejną rozprawę doktorską przedstawił mgr inż. Korneliusz Dubicki. Jej tytuł brzmiał "Badania nad wpływem właściwości cieplnych tworzyw ciernych na ich charakterystyki tarciowo-zużyciowe". Obrona tej rozprawy odbyła się 14 października 1980 r. na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym Politechniki Warszawskiej.

Zadania dydaktyczne Zakładu ciągle rosły. W 1984 r. program studiów dziennych magisterskich na kierunku "Mechanika", (który powstał z przekształcenia kierunku "Technika wytwarzania") specjalność "Technologia maszyn" specjalizacja "Przetwórstwo tworzyw sztucznych" obejmował 12 przedmiotów dydaktycznych, a całkowita liczba godzin zajęć wynosiła 585.

W czerwcu 1985 r. przeprowadzono reorganizację Wydziału, w ramach której wszystkie zakłady technologiczne połączono w jedną jednostkę - Katedrę Technologii Maszyn, której kierownikiem został prof. dr hab. inż. Robert Sikora. Trwało to do ponownych zmian organizacyjnych w 1988 r. i reaktywowania samodzielnej działalności Zakładu, który przybrał nazwę Katedry Przetwórstwa Tworzyw Wielkocząsteczkowych. Po dziewięciu latach na skutek rozszerzającej się działalności merytorycznej i dostosowywania do podobnych jednostek w uniwersytetach państw Unii Europejskiej, Katedrę tę przekształcono w Katedrę Procesów Polimerowych.

Obrony rozpraw doktorskich na Wydziale Mechanicznym otwiera obrona mgr inż. Stanisława Skoneckiego, który w dniu 9 lipca 1990 r. przedstawił Radzie Wydziału rozprawę doktorską noszącą tytuł "Wpływ parametrów technologicznych wytłaczania z rozdmuchiwaniem folii PE-LD na zmiany właściwości eksploatacyjnych wywołanych starzeniem". Promotorem był doc. dr hab. inż. Jerzy Krzemiński. W katedrze przygotowano również pierwszą na Wydziale Mechanicznym obronę rozprawy doktorskiej obcokrajowca. W dniu 8 kwietnia 1992 r. mgr inż. Ali A. Makhief Al Zubiedy z Iraku obronił rozprawę doktorską zatytułowaną "Badania wpływu warunków wtryskiwania na wybrane właściwości pasowych kół zębatych z poliamidu". Promotorem tej rozprawy był prof. dr hab. inż. Robert Sikora.

W 1994 r. podniesiono rangę przetwórstwa tworzyw przekształcając dotychczasową specjalizację w jedyną w Polsce specjalność "Przetwórstwo tworzyw wielkocząsteczkowych", a następnie w "Przetwórstwo tworzyw polimerowych" na kierunku studiów "Mechanika i budowa maszyn" oraz prowadząc nabór studentów na pierwszy rok studiów bezpośrednio na tę specjalność.

Aparatura i sprzęt do ćwiczeń laboratoryjnych używane w latach siedemdziesiątych, jako przestarzałe i nie spełniające parametrów, zostały dawno wycofane. W siedmiu laboratoriach Katedry Procesów Polimerowych są obecnie czynne 62 stanowiska laboratoryjne. Wiele z nich jest skomputeryzowanych. Majątek wyposażenia laboratoriów, oceniany według cen rynkowych, wynosi co najmniej 1,5 mln złotych.

W roku akademickim 1999/2000 wprowadzono na Wydziale Mechanicznym elastyczny system kształcenia na wszystkich rodzajach studiów. Na studiach dziennych specjalności "Przetwórstwo tworzyw polimerowych" zostały ustalone przedmioty dydaktyczne obowiązkowe na studiach magisterskich w liczbie 11 w łącznej ilości godzin zajęć 420, a na studiach inżynierskich odpowiednio 8 oraz 330. Ustalono również przedmioty obieralne na studiach magisterskich w liczbie 10 o łącznej ilości godzin 495, natomiast na studiach inżynierskich odpowiednio 6 oraz 285. Całe wymienione obciążenie jest realizowane w Katedrze Procesów Polimerowych, ale stanowi ono tylko część, bardzo ważną, działalności dydaktycznej Katedry. Całkowita liczba godzin dydaktycznych w Katedrze w roku akademickim 2002/2003 wynosi 3500.

Rok 2000 był dla Katedry znamienny, bowiem w roku tym została opublikowana pierwsza w Katedrze rozprawa habilitacyjna, którą wykonał dr inż. Janusz W. Sikora. Nosiła ona tytuł "Studium autotermiczności procesu wytłaczania i strefy rowkowanej wytłaczarki", a kolokwium habilitacyjne odbyło się 8 grudnia 2000 r. przed Radą Wydziału Budowy Maszyn i Zarządzania Politechniki Poznańskiej.

W dniu 10 kwietnia 2002 r. przed Radą Wydziału Mechanicznego Politechniki Lubelskiej, odbyło się pierwsze w 50 letniej historii Wydziału i Uczelni kolokwium habilitacyjne. Dr inż. Elżbieta Bociąga, z Politechniki Częstochowskiej, przedstawiła rozprawę habilitacyjną pt. "Procesy determinujące przepływ tworzywa w formie wtryskowej i jego efektywność". Duża i istotna część tej rozprawy była wykonana podczas Jej półrocznego stażu naukowego w Katedrze Procesów Polimerowych.

Kolejnymi współpracownikami Katedry Procesów Polimerowych, zajmującymi się od lat problematyką przetwórstwa tworzyw, którzy obronili swoje rozprawy habilitacyjne przed Radą Wydziału Mechanicznego Politechniki Lubelskiej i uzyskali stopień doktora habilitowanego nauk technicznych są dr hab. inż. Beata Kowalska, prof. PL oraz dr hab. inż. Regina Jeziórska. Obrona rozprawy habilitacyjnej dr inż. Beaty Kowalskiej z Politechniki Lubelskiej, z Wydziału Inżynierii Środowiska, zatytułowanej „Przetwórcze aspekty termodynamicznych właściwości polimerów termoplastycznych” odbyła się w dniu 5 grudnia 2007 r. Obecnie dr hab. inż. Beata Kowalska pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Natomiast kolokwium habilitacyjne dr inż. Reginy Jeziórskiej, zatrudnionej w Instytucie Chemii Przemysłowej w Warszawie, odbyło się w dniu 12 marca 2008 r. Przedstawiona do oceny rozprawa habilitacyjna nosiła tytuł „Studium procesu wytłaczania reaktywnego”.

Z inicjatywy prof. dr hab. inż. Roberta Sikory i pod jego przewodnictwem powstały i są organizowane od wielu lat Profesorskie Warsztaty Naukowe, będące miejscem spotkań naukowców z czołowych polskich ośrodków naukowych i akademickich, zajmujących się szeroko pojętym przetwóstwem tworzyw polimerowych. Celem naukowym Warsztatów jest tworzenie i rozwój metodologicznej szkoły przetwórstwa tworzyw polimerowych, kształtowanie osobowości twórców, wskazywanie obszarów rozwoju, kierunków integracyjnych i ekologicznych procesów polimerowych, rozwój i metodyka rozpraw doktorskich oraz habilitacyjnych, a także wymiana poglądów na wiodące i bieżące problemy gospodarcze związane z przetwórstwem tworzyw polimerowych.
Zaproszenia do udziału w Warsztatach otrzymują profesorowie tytularni, stanowiskowi, doktorzy habilitowani i doktorzy, a także osoby z uczelni, placówek naukowych, badawczych, rozwojowych i jednostek przemysłu związanych z postępem w przetwórstwie tworzyw, w tym również uczestnicy studiów doktoranckich.
Zagadnienia problemowe Warsztatów są następujące:
• Podstawy przetwórstwa tworzyw polimerowych
• Nowe materiały polimerowe, napełniacze, środki pomocnicze oraz ich zastosowania
• Rozwój maszyn, narzędzi i oprzyrządowania technologicznego przetwórstwa
• Problemy teoretyczne i aplikacyjne nowych technologii wtórnego wykorzystania tworzyw
• Metodologia inżynierii przetwórstwa
• Uzupełnienie wiedzy o nowe i dotąd nieznane lub mało rozpoznane zagadnienia
• Jakość, efektywność i ekologiczność działań w przetwórstwie
• Prowadzenie oraz ocena rozpraw doktorskich i habilitacyjnych
• Problemy edukacji na studiach inżynierskich, magisterskich i doktoranckich
• Projekty naukowo badawcze i wydawnictwa naukowo-techniczne
Katedra Procesów Polimerowych miała przyjemność trzy razy organizować Profesorskie Warsztaty Naukowe. Były to IV i X Profesorskie Warsztaty Naukowe, które odbyły się w latach 1999 oraz 2005 w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą, a także XIII PWN, zorganizowane w 2008 r. w Lublinie.

Od października 2008 r. Kierownikiem Katedry Procesów Polimerowych został dr hab. inż. Janusz W. Sikora, któremu w dniu 25 września 2009 r. został przyznany tytuł profesora nauk technicznych. Odebranie tytułu profesorskiego z rąk Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego miało miejsce w dniu 3 marca 2010 r.

Prof. Rober Sikora pracował w Katedrze Procesów Polimerowych do lata 2013 roku. Strona poświęcona profesorowi Robertowi Sikorze znajduje się pod tym odsyłaczem.